Faciliteren of Overnemen

door: Vion Jamin

De manier waarop je met de zorg voor je mensen omgaat, hangt vaak samen met de cultuur waarin je functioneert. Hieronder een aantal veel voorkomende extremen waar ik regelmatig tegen aan loop. Ben heel benieuwd of jullie je in één daarvan herkennen en/of welke jullie zelf zouden toevoegen.

 

De zorgcultuur

In deze cultuur is iedereen oprecht heel erg bij elkaar betrokken en met elkaar begaan. Ze nemen het voor elkaar op. Zijn op de hoogte van hoe het gaat, in de breedste zin (dus vaak ook privé). Ze helpen elkaar en ontzien elkaar. Collega's worden ervaren als vrienden/familie. De zorgcultuur mensen zijn heel lief en ondersteunend voor elkaar. Dit gaat vaak ten koste van zichzelf. De neiging van het management is om open te staan voor wat er speelt, te luisteren en daar waar nodig te helpen. Eenmaal doorgeslagen gaat het richting pamperen en raken mensen daaraan gewend en beginnen verwend gedrag te vertonen met als gevolg een indirecte 'we hebben 't allemaal zo zwaar' cultuur waarin iedereen onder het mom van zorg voor zijn collega aan de bel trekt.

De Bokito cultuur

Hier worden meters gemaakt. Het tempo ligt hoog en de ambitie ook. Iedereen is prestatie gedreven. Er wordt hard en veel gewerkt. De resultaten zijn er naar, "Survival of The fittest". Lekker knallen, alles op adrenaline en eventuele ellende weglachen met (soms discutabele) humor. Hoge prestaties met uiteindelijk ook een hoge prijs maar dat kan best even duren. In de accountancywereld wordt dit beleid gevoerd. De eerste jaren zijn zo zwaar dat de mensen die dat niet aankunnen voortijdig afhaken.

De happycultuur

Hier ben je bij binnenkomst direct overtuigd dat er goed voor iedereen wordt gezorgd met gezonde lunches, hele fijne kleurrijke warme omgeving, voetbaltafels, foto's, transparantie (vaak letterlijk door glazen muren). Er wordt alles op alles gezet voor de gelukkige medewerker. De energie is positief, de verbinding aan het bedrijf en elkaar groot. Vaak is de intentie oprecht en laat iedereen de beste versie van zijn gewenste zelf zien. De te voorkomen valkuil is dat het bedrijf zich te veel verantwoordelijk maakt voor het welzijn van de mensen of dat de cultuur happiness verlangt waardoor het voor veel mensen moeilijk is om ook te laten zien wat er niet goed gaat.
 
Genoemde uitersten hebben allemaal hun voor- en nadelen. Belangrijk is in ieder geval dat het type mens past in de cultuur. Er zijn wel een aantal kenmerken waar elke cultuur wel bij vaart. Wil je hier meer over weten of over doorpraten, laat het me weten en/of meld je aan voor het OnMyway-café.
< Terug naar nieuws