Buikgevoel van de manager

‘Ik voel het aan mijn water.’

‘Ik wist het al in de eerste minuut.’

‘Je ziet gewoon, die gaat het niet gaat redden.’ 

Herkenbaar? Waar baseert u deze uitspraken op? Intuïtie? Buikgevoel?

Wat is buikgevoel eigenlijk? Is het waardevolle informatie gebaseerd op intuïtie? Een oordeel gebaseerd op indrukken? Wellicht een beetje van allebei. Hoeveel waarde heeft dat buikgevoel dan? Hoe kunt u het op waarde schatten? In veel situaties is buikgevoel misleidend. Intuïtie is belangrijk om naar te luisteren, maar oordelen staan zuiver voelen in de weg.

Een voorbeeld: u heeft een heel positief gevoel over iemand tijdens een sollicitatiegesprek. U kunt zich daardoor laten leiden maar stel dat uw positieve gevoel wordt veroorzaakt doordat u zichzelf herkent in de sollicitant. U loopt dat het risico dat u eindigt met een afdeling vol klonen. Uw buikgevoel brengt u zo verder af van uw doelstellingen.

Ons advies:

1. Neem uw buikgevoel serieus.
2. Breng het onder woorden.
3. Onderbouw het met feiten.
4. Schat het daarna pas op waarde.

In dit voorbeeld had u na deze stappen: kunnen herkennen (1) dat de sollicitant u (bijvoorbeeld) aan uw vroegere jaren deed denken (2) , kunnen teruggegaan naar de feitelijke match tussen de kwaliteiten van de sollicitant en eisen van de functie (3) en kunnen bedenken dat ook uw kwaliteiten aangevuld moeten worden (4).

Test hier uw buikgevoel:

• Uw medewerkers zijn allemaal doordrongen van de visie en doelstellingen van de organisatie/afdeling?
• Het is uw medewerkers allemaal op individueel niveau helder op welke manier zij hun talenten/vaardigheden kunnen inzetten om die visie/doelstellingen te realiseren?
• In uw jaargesprekken stuurt u op die visie en doelstellingen door heldere kaders te schetsen en concrete afspraken te maken
• Tijdens alle dagelijkse gesprekken heeft u uw visie/doelstellingen in uw achterhoofd zodat beslissingen in dat daglicht kunnen worden genomen.
• Heeft u minder dan twee vinkjes? Op basis waarvan stuurt/handelt u dan? Buikgevoel?